Manifest voor een groots & meeslepend leven

Maak jij wel eens collage's? Moodboards of visionboards? Ik vind het heerlijk om te doen. Met oude tijdschriften in de weer, bladerend en voelend wat beelden, woorden en zinnen met me doen. Ik geloof echt dat je zíet of leest wat je op dat moment nodig hebt om een stapje verder te komen. Vaak begin ik wel met een startgedachte, een firestarter. Iets wat…

Wat heeft mijn Mini-Sabbatical gebracht

Een Mini-Sabbatical. Ik kan het je echt aanraden, als je bent vastgelopen in je leven en met vragen zit als: 'Wie ben ik zelf ook al weer?', 'Wat wil ik in het leven?', 'Waar sta ik voor?', 'Wat zijn mijn dromen?', 'Wat zijn mijn passies & talenten?' en 'Wat wil ik daarmee en voor wie?'. Of als het leven voor de deur staat en het gewoon even niet te combineren valt met je werk als ondernemer.

De boekenkast & leestips van Peet

eb jij kleine kinderen? Dan is het lezen van meer dan 2 zinnen in een boek binnen één leesmoment best een uitdaging. Dat was het de afgelopen 7 jaar bij mij in elk geval. Ik las minder dan me lief is. Zoveel mooie boeken heb ik laten gaan, terwijl ze aan me trokken. Werk en gezin gingen voor. Bovendien had ik de concentratie van een fruitvlieg, en als ik niet gestoord werd door mijn eigen to-do-list of gedachten, had een van de kinderen me wel nodig. Lange tijd heb ik me daar bij neergelegd en geaccepteerd dat het zo was. Maar het tij keert!

Huishouden. Het kan ook anders.

Mijn grootste angst de afgelopen maanden was om 'alleen maar' huisvrouw & moeder te worden wanneer ik minder zou gaan werken. 'Alleen maar' huisvrouw. Ik heb zoveel meer in mijn mars! Ik kan best 2 temperamentvolle kinderen opvoeden, een huishouden voeren, een eigen bedrijf runnen dat winst maakt, actief online aanwezig zijn op social media, netwerken in eigen dorp, en er volledig zijn voor man, familie en vrienden? Uhu...

Een nieuw begin

Hoe (her)start je een blog? Ik gaf er les in de afgelopen jaren. Ik kreeg tientallen cursisten en workshopdeelnemers aan het bloggen. Maar als het dan om mezelf gaat, is het toch een grotere uitdaging opeens.  Ik zit zo vol met verhalen  dat ze over elkaar heen buitelen. Verhalen die er uit moeten. Die de wereld in mogen. Als een dolenthousiast kind zou ik het liefst al die verhalen in een minuut tijd aan je willen vertellen. Bang dat ik ze vergeet, bang dat de prachtige woorden die ik ingefluisterd krijg worden weggevaagd voor ik ze heb kunnen doorgeven. In de stress bijna, omdat ik compleet wil zijn en het in chronologische volgorde wil vertellen. Uit angst dat jij mijn gedachtegang anders niet begrijpt. Maar vandaag heb ik besloten: ik begín gewoon.